روزی که با خود قرار گذاشتم تا وبلاگ نویسی را شروع کنم فقط خبر های ورزشی روز یا ورزش خاصی را می نوشتم و نام آن را ،  هم نوا گذاشته بودم  اما بعد از مدتی کوتاه پشیمان شدم و تصمیم گرفتم که خلوتگاهی برای خود درست کنم تا فقط دل نوشته هایی را که در آن روزها بر روری کاغذ می آوردم در این خلوتگاه به نگارش در بیاورم ..... نام های زیادی رابرای آن در نظر گرفتم اما به دنبال نامی تازه با معانی متعدد بودم که انسو را انتخاب کردم . برای همه جای سئوال بودکه این نام به چه معناست ؟  

۱- onso در فرهنگ کره به معنی دست ابر یا دست هایی که  برای ابر ( خدایان ) در نظر می گیرند .اما در فرهنگ ما به معنی دست هایی است که به سوی آسمان بالا برده می شود تا با  خد ای خود  نیایش کند .

۲- با ورزش  آرام می شدم و onso  کاتایی بود که بچه های تیم به آن لقب کاتای شانس می دادند و من نیز هر گاه آن را اجرا می کردم برنده و مقام آور تیم می شدم . ........

یک سال نوشتم . می نویسم حتی اگر روزی هیچ کسی دل نوشته های من را نخواند و برایش تکراری یا حرف های روز مره باشد ........

سپاس گذار و قدر دان همرهان همیشگی هستم که همیشه دیدگاه های زیبایشان را در این خلوتگاه  عرضه می کنند  و من می خوانم  و به دیدگاهی جدید دست می یابم.

دل طاقت  نداشت

طاقت دوری او را نداشت

راز عشق را بر زبان آورد و گفت

یار در عشق او مبهوت بماند

 چند روزی از راز دل ها می گذشت

سر انجام  عهد و پیمان  سخت بسته شد

چند ماهی خوش از عشق  آن دو می گذشت

روزی یار فرمان جدایی را بداد

دل که عاشق گشته بود  میل به جدایی نداشت

اما دیگر چاره ای جز جدایی  نداشت

 سر انجام یار عهد و پیمان را ساده شکست

 آخر این دل نوشته هجران بود وبس